🔻هشدار درباره احتمال گسترش نارضایتی‌های اقتصادی و اجتماعی در نیمه دوم سالروزنامه اعتماد نوشت:یکی از…

🔻هشدار درباره احتمال گسترش نارضایتی‌های اقتصادی و اجتماعی در نیمه دوم سالروزنامه اعتماد نوشت:یکی از مهم‌ترین وظایف جامعه‌شناس، رصد تحولات زیرپوستی جامعه و دیده‌بانی بحران است تا پیش از آنکه شکاف‌ها به گسست و نارضایتی‌ها به انفجار اجتماعی بدل شوند، نشانه‌ها را بازشناسی و گوشزد کند.متاسفانه یکی از نادرست‌ترین مواجهه‌ها با این تحلیل‌ها، متهم کردن تحلیلگر به «سیاه‌نمایی» یا «التهاب‌آفرینی» است؛ رویکردی که جامعه را از شنیدن هشدارهای لازم محروم می‌کند.باید صراحتا درباره احتمال بروز اعتراض‌های اجتماعی در نیمه دوم سال هشداری جدی داد. آرزو می‌کنیم این سطور به عنوان هشداری محقق نشده باقی بماند.مهم‌ترین منشا نارضایتی عمومی، «بحران معیشت» است. هزینه‌های سبد معیشت با درآمد اکثریت جامعه شکافی عمیق یافته است. وقتی درآمد یک خانواده تنها برای ۱۰ روز از ماه کفایت می‌کند، فرسایش کرامت انسانی و سست شدن پیوند فرد با نظم اجتماعی رخ می‌دهد.نارضایتی اجتماعی از احساس بی‌شنیده ماندن و بی‌اعتنایی نهادی نیز تغذیه می‌کند. اعتراف استاندار خراسان که «ما بی‌تقصیر نیستیم و حاضر نیستیم بپذیریم که اشتباه کردیم»، یک سند مهم جامعه‌شناختی است.بخشی از بحران کنونی، ریشه در شکاف ارتباطی میان نسل جوان و ساخت قدرت دارد. جامعه‌ای که برای عزا فضا می‌سازد و برای جشن و سرزندگی میدان نمی‌گذارد، دچار فقر عاطفی و انسداد اجتماعی می‌شود.زمینه اصلی بحران‌ها در خطاهای داخلی، سوءتدبیر و ناتوانی در گفت‌وگو نهفته است. جامعه‌ای که خطای خود را نمی‌پذیرد، بستر بهره‌برداری مخالفان را فراهم می‌کند.راهکارهای اساسی برای کاهش تنش‌های نیمه دوم سال: پاسخ فوری به بحران معیشت با حمایت از دهک‌های پایین، افزایش متناسب و منظم حقوق، شفافیت و صداقت با مردم، ترمیم اعتماد اجتماعی با شنیدن صدای منتقدان، پرهیز از امنیتی‌سازی مسائل اقتصادی، و آشتی ملی و گشودن کانال‌های ارتباطی.سخن گفتن از احتمال اعتراض، سیاه‌نمایی نیست، بلکه تلاشی برای جلوگیری از هزینه‌های بزرگ‌تر است. هنوز دیر نشده؛ اگر اراده‌ای برای شنیدن و اصلاح وجود داشته باشد، می‌توان بسترهای بحران را تضعیف کرد.