میخورم حسرت به ایامی که رفتکاش بودم شاعری در قرنِ هفتکاش میشد در زمان مولویمیسرودم پا به پایش مثنوی…

گاهی وقتا میرسی به یک جایی؛ میبینی کسی نیست. فقط تو هستی. با خودت فکر میکنی زودتر از بقیه رسیدی. باخودت میگی: « افرین به من. چقدر زود رسیدم. کوووووووو تا دیگران بیان و به من برسن »... یکی از کنارت رد میشه و بهت میگه: « دیگران اومدن و رفتن »... اونجا میفهمی که تو از نفر اخر هم دیرتر رسیدی... اینقدر دیر رسیدی که فکر کردی زود رسیدی و نفر اولی... مهمونی تموم شده و تو تازه رفتی نشستی و فکر کردی نفر اول رسیدی به مهمونی... خیلی وقتا توی زندگیمون بخاطر دیر رسیدن هست که فکر میکنیم از دیگران جلوتریم... فکر میکنیم خفنتریم... موفقتریم... بهتریم... نه نه نه...ما شاید اینقدر دیر رسیدیم که فکر میکنیم زود رسیدیم....منهای یک؛ امیرحسین خوش حال❤️🍏

چندسال دیگه خیلی از عناوین خانوادگی حذف و بی معنا میشه...پسربچه ای که تک فرزند هست، عنوان « برادر » و « خواهر » رو درک نمیکنه... اصلن نمیفهمه یعنی چی... وقتی بگی: « این دوستمه و مثل برادرمه ». اون پسربچه توی دلش میگه: « یعنی چی؟ برادر چیه؟ »اون پسربچه ی تک؛ همینطور « دایی » و « عمو » بودن رو هم درک نمیکنه... یک غریبه بهش بگه « عمو »، توی دلش میگه: « عمو یعنی چی؟ عمو کیلو چنده؟ » و اگه بعدها اون پسربچه ی تک؛ با یه دختر تک هم ازدواج کنه، دیگه نمیفهمه « شوهرخاله » و « شوهرعمه » بودن چیه... همین و بگیرین برید جلو...خب حالا ممکنه بگید مگه مهمه ادم درک کنه برادر بودن و دایی بودن و عمو بودن یعنی چی؟... اره مهمه... الان گرمی نمیفهمی... وقتی سرد بشی میفهمی... مثل کسی میمونی که یه دست نداشته و میگه: « خب مگه مهمه دو دست داشتن؟ من نیازی به داشتن دو دست ندارم... » چه خوب که درکی از داشتن دو دست نداره... دلم برای بچه های نسل بعد خیلی خیلی خیلی زیاد میسوزه... والدینشون براشون کلی خونه و پول و ماشین و مغازه میذارن.... و اینا تنها؛ بدونِ خواهر و برادر و برادرزاده و خواهرزاده و دوست و غیره با این امکانات میمونن. چه تنهایی تلخی... بعد اتفاقی برات بیوفته یکی نیست بیاد رو سرت توی بیمارستان... جسدت رو زمین میمونه... ازدواج کنی نه والدینی هست و نه خانواده ای... الان گرمی... سرد میشی میفهمی... دلم برای نسل های بعدی خیلی خیلی خیلی زیاد میسوزه... خیلی زیاد....منهای یک؛ امیرحسین خوش حال❤️🍏

جای من هر شب به باران فکر کنیا به تاریخِ خراسان فکر کن...منهای یک؛ امیرحسین خوش حال❤️🍏

یبار دیگه م گفتم؛ روتین ادمای بزرگ رو الگوی خودتون قرار بدین 🤣🤣ورزش با اهنگ واسه شما کونی مونیاست 🤣🤣 اخ ببخشین برای سوسولاست... یوقت بهتون برنخوره گفتم کونی مونی🤣🤣 با این لباسام عروسی میرم؛ سفر میرم، کلاس میرم، جلسه میرم، ورزش میرم🤣🤣 دقیقن با همینا... این روزا هر بچه کونی ای هی از ورزشش فیلم میذاره. منم با خودم گفتم من که کونیِ اعظمم چرا نذارم 🤣🤣 تازه بخشیش هست. همه ش و ببینین میمیرین 😎😎.باز الان بعضیاتون میگین: " عه استاد شما فرهیخته اید این حرفای دور از ادب رو نزنین"... شماها باز از همه کونی ترین که اینجوری فکر میکنین 🤣🤣خدایا شکرت که میشه ورزش کرد... خدایا برای همه چی شکرت... برای نورِ رایگان؛ لبخندِ رایگان، نسیمِ رایگان، دیدن و شنیدنِ رایگان، سبزه های رایگان، اسمان رایگان.... خدایا خیلی شکر شکر شکر شکر.... خدایا شکرت میذاری رایگان به اسمون نگاه کنیم، به کوه، به چمن، به دشت، به ماه... اگه دست ما بود پولیش میکردیم... خدایا شکرت... منهای یک؛ امیرحسین خوش حال❤️🍏

" شیخ بهایی " و شیخِ بی بها...چجوری اینجوری بودی شیخ؟. میخواستی برینی به ما؟میخواستی از خجالت آب بشیم پیشت؟... چجوری این همممممممممممممه کار کردی در زمینه های مختلف؟ میخواستی ما رو دست بندازی؟... ببخش سینه خیز نیومدیم و سینه خیز نرفتیم...منهای یک؛ امیرحسین خوش حال❤️🍏

از نبردی؛ اسیر برگشتهخسته و ناگزیر؛ برگشتهاو که از سفره های رنگارنگخورد نان و پنیر، برگشتهسفره اش گرچه خالی است امامثلِ یک شیرِ سیر برگشتهبینِ آغوشِ خود پناهش دهآخ مادر!؛ امیر برگشته...منهای یک؛ امیرحسین خوش حال❤️🍏😔