دایهشیردهنده، زنی که از کودک پرستاری می‌کند (شیرده)، در اوستا “daenu”در پهلوی “dāyak” = دایه از ریش…

نیست تا پاک از غرضها در سخاوت سود نیست...#صائب‌تبریزی@Aghaliiyat | اَقَــلیَّــــــت

‏هنوز هم که هنوز است اظهار ادب، در مقابله با یک فرد بی‌ادب، مطمئن‌ترین راه تحقیر اوست.‌‌ 📚از #کتاب بیلیارد در ساعت نه و نیم | نوشته‌ی #هاینریش_بل@Aghaliiyat | اَقَــلیَّــــــت

گیرند مردم دوستان؛ نامهربان و مهربانهر روز خاطر با یکی، ما خود یکی داریم و بس#سعدی@Aghaliiyat | اَقَــلیَّــــــت

✹﷽✹ 🌹 ‎یک سینه حرف هست، ولی نقطه‌چین بس است ‎خاتون دل و دماغ ندارم ... همین بس است ‎یک روز زخم خوردم یک عمر سوختم ‎کو شوکران؟ که زندگی…✹﷽✹ 🌹 🌿آن شکرخنده که پرنوش دهانی داردنه دل من که دل خلق جهانی داردبه تماشای درخت چمنش حاجت نیستهر که در خانه چنو سرو روانی داردکافران از بت بی‌جان چه تمتع دارندباری آن بت بپرستند که جانی داردابرویش خم به کمان ماند و قد راست به تیرکس ندیدم که چنین تیر و کمانی داردعلت آنست که وقتی سخنی می‌گویدور نه معلوم نبودی که دهانی داردحجت آنست که وقتی کمری می‌بنددور نه مفهوم نگشتی که میانی داردای که گفتی مرو اندر پی خون خواره خویشبا کسی گوی که در دست عنانی داردعشق داغیست که تا مرگ نیاید نرودهر که بر چهره از این داغ نشانی داردسعدیا کشتی از این موج به در نتوان بردکه نه بحریست محبت که کرانی دارد#سعدی @Aghaliiyat | اَقَــلیَّــــــت

سپیدهدرخشان، روشن / در اوستا و ایران باستان سپید به چمِ روشن آمده است. از واژه‌ی «ائورو / aeuru» به چمِ سفید گرفته شده است در پهلوی «اروس / arus» به چمِ سفید به کار رفته و واژه‌ی «ائوروش / " به همین آرش در اوستا بسیار به کار رفته است.فرهنگ پاشنگ#ریشه_کلمات @Aghaliiyat | اَقَــلیَّــــــت

چو گفتار بیهوده بسیار گشتسخن‌گوی در مردمی خوار گشت#فردوسی @Aghaliiyat | اَقَــلیَّــــــت