بعضی آدمها را وقتی از دست میدهی میفهمی.تا وقتی هستند،طبیعی بهنظر میرسند؛مثل هوا،مثل نور،مثل چیزی که فکر میکنی همیشه هست.بعد، نبودنشاننه فقط جای آنها،که شکلِ اتاق را عوض میکند.فقدان، عجیبترین معلمِ جهان است.خیلی چیزها را فقط وقتی میفهمندکه دیگر برای جبران،دیر شده ...✨🍃🍀✨🍃🍀✨🍃🍀✨🍃🍀✨🍃🍀
ما كسى رو به خاطرپولش يا قيافش دوس نداريم..چون خودمون همه چى داريم،از بچگى بهمون ياد دادنآدمارو به خاطرقلب مهربونشون دوس داشته باشيمنه جايگاهشون...اين قشنگه!
